لــــــوت

کسالت#!

ماهک — Sat, 31 Dec 2011 02:13:18 GMT

خسته ام

بسکه کوتاه نفس کشیدم این آه های بلند را

و نمردم

و نمردم بسکه گفتم و نفهیدی

بسکه فهمیدم و نگفتی.

و ندانستی این 32 حرف الفبا به چه کارت می‌آید؟

کسلم

حتی از شنیدن اینکه می‌آیی

می آیی که بمانی

که بگویی دوستم داری

پای رفتنم نیست

نای مردن ندارم

نفرین به عقربه های تنبل این ساعت

چه ارام میروند و مرا از فکر تو بیرون نمی برند.

تلخم

هوای تو را ندارم

مانده ام چرا نفس بکشم ؟

فاصله فقط یه سنگه

ماهک — Mon, 4 Oct 2010 03:06:18 GMT

می شینم روبروت خیلی دیر شده

واسه گفتن "دوستت دارم"

اما میگم و تو هیچی نمی گی.

درد و دل می کنم ،هیچی نمی گی.

گلایه می کنم، غر می زنم، هیچی نمیگی

داد می زنم، مشت می کوبم،اما بازم هیچی نمیگی

و بعد منم دیگه هیچی نمیگم

زل می زنم

به اسم حکاکی شدت روی سنگ

به جای فرضیِ چشمات،‌به نوشته های تکراری

و بعد سرم رو می ذارم رو شونه های سنگ قبرت و زار می زنم.

نه!

فاصله ی من از تو فرسنگها نبود

همیشه یه سنگه

دیروز دل سنگیه من بود

امروز سنگ قبر تو.

پ ن: هیچ توضیحی تکمیلی راجع به این نوشته ندارم که بدم. لطفا سوال نفرمایید.

مینی #1

ماهک — Thu, 30 Sep 2010 00:53:57 GMT

چینی نازک تنهایی من

فدای سرت

بیا!

با افسردگی هم حتی

ماهک — Sun, 26 Sep 2010 15:09:49 GMT

-مشکلت چیه؟

میگن افسردگیه

-چه جالب منم افسردگی دارم حالا چه نوعی هست؟

مگه نوع داره

-اره خب مثلا به من گفتن دوقطبیه. البته این نوع افسردگی خیلی نادره
مال اونایی که خیلی باهوشن.

(دیده بودیم با همه چی کلاس میذارن اما با افسردگی هم حتی)

مکالمه دو بیمار بغل دستی

مطب دکتر اعصاب و روان

هر گونه کپی برداری را دوست ندارم

ماهک — Thu, 23 Sep 2010 21:15:43 GMT

این مطلب توسط نویسنده آن رمزگذاری شده و از طریق فید قابل مشاهد نمیباشد. شما با مراجعه به وبلاگ نویسنده و وارد کردن رمز عبور میتوانید مطلب مورد نظر را مشاهده نمایید.
برای مشاهده این مطلب در وبلاگ اینجا را کلیک کنید

دلم براتون لک زده بود.

ماهک — Thu, 23 Sep 2010 20:57:58 GMT

شاید حرفی نداشتم برای گفتن

یا شاید روزه ی وبلاگ نویسی گرفته بودم

شاید حالم مساعد نبود

شایدم رفته بودم تعطیلات

شاید خواستم ببینم کی سراغم رو می گیره

اما از این یکی مطمئن باشید که دلم براتون تنگ شده بود.

ـــــــــــــــــــــــــــــ

گمت کرده ام!

ماهک — Sun, 5 Sep 2010 03:29:38 GMT

خدایا بگو

وقتی
باران تهمت هایشان شدت می گرفت
چرا
دستهای بی کسی من
خالی از چترِ بودنِ تو بود؟

کی روز قدس می شود برای فلسطین ما؟؟

ماهک — Fri, 3 Sep 2010 06:03:04 GMT

خواهر فلسطینی من! هر سال خیابانهای شهر ما، فریاد می کشند و تقاص می خواهند برای ظلمی که به تو روا شد و ظالمان را به شعار مرگ بادا می بندند و مدام رسانه های ما تمام جنایاتی که در حقتان روا می شود را مو به مو گزارش می دهند. بی خانمانی تان، کشته شدن مردان، زنان و کودکانتان را، همه جهان می دانند که کجا در کدام خیابانتان کدام برادرت چطور به شهادت رسید. کدام خواهرت چطور مجروح شد. جواب کدام سنگتان را با گلوله دادند.

اما چه کسی می داند اینجا فلسطین است و هیچ کس از روزهای سیاهی که بر ما گذشت و می گذرد با خبر نیست، هیچ رسانه ای درد ما را تمام نگفت! فریادهایمان خفه شد! ما اینجا شمار تمام شهیدانتان یک به یک داریم، اما شمار عزیزانی که از دست داده و می دهیم را هیچ کس ندارد. همین ها که درد شما را جار می زنند. همین هایی هستند که ما را خفه می کنند. همین هایی که از کشته شدن برادران شما عزا دارند، برادران مرا به خون کشیدند. همین هایی که دنبال گرفتن حق شما از باطلند. تمام حق ما را باطل کردند. همین ها... همین ها! به نام دینت خواهر فلسطینی من! کی به تو تجاوز شد! بیگانه بود آنکه خانه ات را خراب کرد. نامسلمان بود، کسی که برادرت را کشت. هیچ کس به شهیدانتان، تهمت بی دینی و بی بندوباری نزد. تو اگر حقت را خواستی به چشم هیچ کس، خس و خاشاک نشدی. بیگانه ها سرزمین تو را غصب کرده اند ، برادرت تو را به گلوله نبست. آری، درد تو دردیست گفتنی. شرم باد بر دردی که ما می کشیم! نمی دانید اینجا آزادی است که غصب شده، ما زخم خورده از خنجر خودی هستیم تو بگو درد مان را به که گلایه بریم؟ کی روز قدس می شود برای فلسطین ما؟

گنگی واژه ها

ماهک — Fri, 3 Sep 2010 02:33:57 GMT

برای بیان احساسم به تو

تمام روز ذهنم
به دنبال واژه ها دوید

و شب
وقتی از خستگی جان داد

تنها یک دوستت دارم خالی
میان انگشتهایش له شده بود.

عشق دست دوزه من!

ماهک — Thu, 2 Sep 2010 02:37:40 GMT

انگار بچه شده باشم به عروسک دختر همسایه حسودیم شده.

همیشه این جور موقع ها واسه اینکه غصه نخورم می رفتم سراغ آشغال پارچه های کمد خیاطی مامان.
می نشستم و واسه خودم عروسک می دوختم. هیچ وقت به قشنگی عروسک دختر همسایه نمی شده نه گریه میکرد و نه می خندید،حتی چشاشم باز و بسته نمی شد. اما اونقدر سوزن به انگشتم می رفت که با همه کم و کسری که داشت واسم از عروسک های مغازه ای دوست داشتنی تر بود.

حکایت عشقم مث همین عروسک دست دوزه،
شبیه اون چیزی نیست که آرزوش رو داشتی
توی هیچ مغازه ای پیداش نمی کنی
قیمتش رو نمی دونی

خواستنی میشه فقط چون

جای سوزاناش روی انگشتهای دلت میمونه!

نمی دانم تو می دانی؟؟

ماهک — Wed, 1 Sep 2010 01:41:49 GMT

وبلاگ نویسان روزتان مبارک.

ماهک — Tue, 31 Aug 2010 15:22:40 GMT

پنج وبلاگ منتخب از دیدگاه من:

پارازیت های یک ذهن:
گاهی دهانت باز می امدند از اعجازی که با قلمش میکند و میانه ی پستهای طولیش آب دهانم راه می افتد باور نمی کنم این همان حروف الفبا باشد و دلم می خواهد چشم بزنم قلمش را.

کوریون:
"پژواک می شوی در من ، ناچار می کنی که بر توده سنگی ، فریاد کرده باشم"

قلاچ:
همه چیزش تک است از نام وبلاگش تا سبک نوشتنش!

دیازپام:
به خنده هایی تلخ عادتت می دهد و به گریه هایی از سر شادی!

فیل‌سوف روانی:
از دردهای بلند می نویسد، که آه های من میانشان مقطع می شود.

پ ن1: شانزدهم شهریور ماه، نهمین سالروز تولد نخستین وبلاگ فارسی ( وبلاگ سلمان ) خواهد بود که این روز ملّقب است به روز تولد بلاگستان فارسی. به همین مناسبت به عنوان عضو کوچکی از جامعه‌ی عظیم بلاگستان، پیشنهاد می‌کنم که علاوه بر انتشار پست ویژه‌ی روز جهانی وبلاگ، بلاگ‌نویسان فارسی زبان در روز شانزدهم شهریور ماه بصورت منسجم مطالبی را درباره‌ی «وبلاگ‌ها و وبلاگ‌نویسان ایرانی» در وبلاگ‌شان منتشر کنند. ( آدرس منبع) ، روز جهانی وبلاگ

پ ن2:چهار روز وقتم را گرفت این حذف و اضافه ها، بعد از انتخاباتی که حق انتخابمان را به گُه برد

دیگر حق انتخاب واژه ای ناملموس شده، نمی گنجد! باور کنید خیلی سخت بود!
شرمنده‌ام از تمامی بلاگرهایی که جای نام وبلاگشان هرچند شایسته در بین این پست خالیست.

برگ چهارم

ماهک — Sun, 29 Aug 2010 19:35:24 GMT

زمین
من از تو آبستن دردی هستم
که هیچ گاه موعد زایمانش نمی رسد.

برگ سوم

ماهک — Sun, 29 Aug 2010 17:02:51 GMT

در دستهای تو قحطی آرامش است
می دانم، تو بازهم بر دلشوره های من
نمک می پاشی.

به مناسبت ماه رمضان خدای مضاعف در دست بررسی!

ماهک — Sat, 28 Aug 2010 22:02:28 GMT

خدایش سخت می گیری، اوضاع فرقی نکرده.

خوب نگاه کنی می بینی این همون آقاست با زر مضاعف!

اینجا همون ایرانه با خفقان مضاعف!
همون خیابوناست البته با درگیریهای مضاعف!

ما همون مردمیم با خس و خاشاک مضاعف!

کسی اعتراضی نداره، این همون پیاده رو هاست با عابران مضاعف!

ببین دنیای مجازیمون هم دست نخورده مث قبله منتها با فیلتر های مضاعف!

قبرستونم همون قبرستونه البته با مرده های مضاعف!

هنوزم بدحجابیم حتی با مقنعه های مضاعف!

ما زنده ایم اما با آرزوی مرگ مضاعف!

این مضاعفات یه هو به ذهن مبارکشون نرسیده بلکه این اضافات همون صندوقهای رایه با آرای مضاعف!

هرچند خودمون هم اضافی ایم اما باور کنی یا نکنی داریم میریم به سمت جمعیت مضاعف! راستی به مناسبت ماه مبارک رمضان پروژه خدای مضاعف هم در دست بررسیه.

پ ن: و ما چندین شعبه دیگه هم می زنیم به این میگن وبلاگ مضاعف به دلیل فیلتر مضاعف!